Mesoterisch
de Bijbel
sept 2006
Het woord 'bijbel' is afkomstig van het griekse woord 'biblia', het meervoud van 'biblion', dat boek(rol), schrift, brief of document betekent. Al in de eerste eeuw werd het begrip 'biblia' gebruikt om de geschriften van de Christenen aan te duiden. De Bijbel is dus een verzameling geschriften, die in de eerste eeuwen na Christus gekanoniseerd werden. Het is de heilige tekst en bron van het Christendom.
De volledige bijbeltekst in diverse vertalingen en varianten
kan gevonden worden op de volgende site: Dit is de Bijbel
De geschiedenis rond het ontstaan van de bijbel is te bestuderen via:
Bijbeldiagrammen
de Bijbel is vooral een geschreven tekst, i.t.t. bijvoorbeeld de Veda's of de Koran, die vooral hun kracht ontlenen aan de gereciteerde versie. De bijbel bestaat uit twee delen. het Oude en het Nieuwe testament. Het Oude testament komt in grote lijnen overeen met de TeNaK van de Joden. Het omvat de geschiedenis van het joodse volk vanaf de Schepping tot en met de laatste Joodse klassieke profeet Maleachi circa 460-430 voor Chr.
De Christenen lezen het Oude Testament als de aanloop naar de geboorte van Jesus Christus. De Joden lezen de Thora als het wetboek dat het verbond tussen YHWH en het Joodse volk bezegelt De vervolgboeken Nebiím en Ketoeviem worden gelezen als nadere uitleg en interpretaies van de wetten.
Het Nieuwe Testament bestaat uit de verzameling geschriften die door de katholieke kerk in de 4e eeuw werden aangewezen als basis van het Evangelie van het Christelijk geloof. Daarbij heeft de kerk niet geschuwd om wijzigingen aan te brengen die beter bij de zich ontwikkelende theologie aanloot.
De TeNaK is geschreven in het Hebreeuws, het Aramees een enkel boek in het Grieks. De Christenen hebben bij het kanoniseren gebruik gemaakt van de Septuaginta (=70), een door zeventig joodse schriftgeleerden in het Grieks vertaalde versie van de TeNaK. De evangeliën waren in diverse talen geschreven. (Er waren er wel 30 van in omloop) Uiteindelijk is het Bijbelkanon vertaald in het Latijn met de opmars van het Christendom in de Latijnse (Romeinse) wereld.
Vertalen is ook interpreteren. Het kan niet anders dat typische woorden of idioom in één cultuur moeilijk overzetbaar zijn in een ander. Met woorden hangt er ook een cultuur en wereldbeeld samen die vaak gebrekkig kunnen worden overgezet in een ander. Dit geeft dan juist aanleiding om de eigen denkbeelden in de vertaling te projecteren.
Er zijn genoeg aanwijzingen dat de tekst werd aangepast aan de politiek correct gewenst visies van de kerk. Soms vooropgezet, maar soms ook uit naïviteit. [S.J.;3]
Voor veel Christenen is de Bijbel het onbetwistbare woord van God. Voor wetenschappers is de Bijbel een literair werk dat veel te vertellen heeft over de culturen die bijgedragen hebben tot de totstandkoming van deze verzameling teksten. Het is in ieder geval één van de oudste literaire werken die handelen over de relatie tussen de mens en het transcendente waarin mensen inspiratie zochten voor rechtvaardiging en inzicht over het menselijk bestaan en het mysterie daarvan.
Een introductie in het Nieuwe testament, samenvattingen van ieder hoofdstuk, met daarin aangegeven de belangrijkste thema's en vergelijkende aanwijzingen is te vinden op: Bart Ehrman, A Brief Introduction into the New Testament.