Emotie

augustus 2007

In dit artikel wordt emotie uitgewerkt als één van de functies in het pentagram. Het emotioneel centrum is de regelende functie die energie genereert, vrijmaakt en een bestemming geeft. Deze energie en wat zij veroorzaakt wordt gevoeld door zintuigorganen; dit ervaart men als gevoelens. Heftige gevoelens noemt men vaak "emotie". Gevoelens, voelen en emotie lopen in het spraakgebruik dan ook door elkaar.

Emotie is een belangrijk gegeven in het menselijk bestaan, maar blijkt moeilijk te definiëren. Vele neurologen, psychologen en filosofen hebben hierover nagedacht, het onderzocht en erover gepubliceerd. Wat veel onderzoeken gemeen hebben, is dat zij emotie slechts beperken tot de heftige gevoelens als angst, boosheid, vreugde, liefde en afschuw. Geroerdheid en bewogenheid bij een kunstwerk of ten gevolge van bijvoorbeeld mededogen worden niet of nauwelijks benoemd. Emotie wordt vooral gezien als de bewuste beleving van een heftige lichamelijke reactie (Willam James) en varianten daarop, iets wat goed te begrijpen is binnen het functioneren van het emotionele centrum. Dat emotie iets te maken heeft met gevoelens is pas waargenomen in de 19e eeuw, eerder werd emotie vooral in verband gebracht met de beweging die het veroorzaakt, vandaar de stam "motie" in het woord.

Het emotionele centrum wordt aangestuurd door het instinct en intuïtie, een uiterst snel reagerend systeem, dat hiervoor een scala aan informatie verwerkt als zintuiglijke waarneming, waarden, doelen, cognitie en bloedprint. Het bewustzijn over wat er allemaal achter de schermen gebeurt, vindt op een aantal momenten plaats:

Je kan je bewust worden van acties, attituden en de eigen lichaamstaal, wat het resultaat is van de energie die in daden wordt omgezet.
Je kan je bewust worden van de energiestromen die opgewekt zijn om in een actie te worden omgezet en je kan je bewust worden van de energie die eventueel resteert na een actie. Dit bewustworden is een resultaat van het zintuiglijke voelen van de energie, vandaar de link met gevoelens. Dit treedt vooral op bij situaties waar snel op gereageerd moet worden zoals bij gevaar, of waar geen of inadequate acties zijn uitgevoerd.
De rest-energie moet worden afgevoerd via beweging of andere fysieke actie. Huilen, blozen, trillen, schreeuwen zijn zulke media, waarbij overtollige energie wordt "verbrand". Van deze laatste acties kun je je ook weer bewust worden.

Het emotionele centrum kan op verschillende manieren aan energie komen. De basis is het voedsel dat we tot ons nemen, waaronder ook de lucht!. Het emotionele centrum stuurt de schildklier aan die het metabolisme regelt. Emoties zijn meestal ook de achterliggende oorzaak van dik of mager worden. Een andere bron zijn connecties met essenties uit de ongeziene wereld. Een zaak groter dan jouzelf kan jou roepen om in actie te komen (geroepen worden). De deva van een volk, natie, religie kan een mens aansporen een bepaalde daad te verrichten. Waarden, devoties, rituelen, en geloof zijn de middelen waarmee een connectie met een energiebron aangegaan wordt en in stand gehouden wordt.

Het schema van de hierboven geschetste mechanismen ziet er als volgt uit:

Het emotionele centrum is verantwoordelijk voor de generatie en het behoud van energie. Het emotionele centrum is dan ook behoudend van aard betreffende succesvolle connecties en relaties. Een oud "geloof" vervangen voor een nieuw is dan ook een enerverende gebeurtenis. Trouw, loyaliteit, conservatisme, zijn de kenmerken van het emotionele centrum. Verandering en ontwikkeling wordt in deze voorstelling teweeggebracht door het seksuele centrum. Dit is verantwoordelijk voor het ontdekken en het verkennen van nieuwe verbindingen. Een beloftevolle nieuwe verbinding krijgt dan vervolgens een meer permanente verbinding via het emotionele centrum. Fijnere energieniveau's, die zich dan ook uiten in fijner gedrag en fijnere gevoelens, hebben een hogere energie-inhoud en zijn dus effectiever. Het is het emotionele centrum dat zich hierdoor zal inspannen om de relaties en bronnen te verfijnen.

linken

Voor linken over "leven van de lucht":
"Leven van licht"
Leven zonder voedsel"
Een meer sceptisch artikel in de Wiki: Inedia