Geest

september 2003

In het Nederlandse spraakgebruik, is er geen concreet verschil tussen geest, ziel en mentaal lichaam. Geest wordt ook in verband gebracht met intelligentie en het kan ook gebruikt worden om een niet fysiek wezen te bedoelen. De laatse betekenis is vaak vanuit de context wel duidelijk. Maar de verwarring is groot als het om de wezensdelen van de mens gaat. Het is essentieel om dit onderscheid wel te maken. Klassieke religieuze teksten maken dit onderscheid wel en het spiritueel functioneren van de mens wordt begrijpbaar. Eerst wordt dit artikel een etymologische verkenning gemaakt, daarna wordt er een definitie gegeven en wordt er specifiek in gegaan op de betekenis van de geest.

Etymologie

Het woord geest is afkomstig van het oud-germaanse gæstan, te vertalen met "angstig makend". Dit was het gebruikelijke woord voor "bovennatuurlijk wezen". Het woord "geest" als aanduiding voor een niet fysiek wezen heeft dus oude germaanse wortels. Het woord geest is echter in de vroege middeleeuwen gebruikt om het latijnse spiritus te vertalen. Hetgeen ons brengt bij de latijnse aanduidingen. Spirit is afgeleid van Latijn: spirare= adem, dat een vertaling is van het de Griekse aanduiding voor geest: pneuma, overeenkomend met het Hebreeuwse ruah. Het idee is dat God het leven in de vorm van zijn aanwezigheid inblies bij de mens.
De ziel heeft een andere oorsprong. Het woord is afkomstig van het oud-germaanse saiwalo, waarschijnlijk betekenend zoiets als: ‘uit de zee voortkomend’. Het Latijnse equivalent is animus, wel weer een aanduiding voor adem; de Griekse aanduiding is psykhe en het Hebreewse: nefesj Dit laatste heeft een samenhang met het bloed (Lev.17,11) ) en reguleert de levensfuncties in het algemeen. Het lijkt erop, dat in de latijns-griekse periode er geen duidelijk onderscheid was. Onder invloed van de joods-gnostische inbreng is het onderscheid tussen ziel en geest in de begin tijd van het Christendom er wel geweest. Dan dient nog vermeld te worden dat in het Engels de term mind een aanduiding is voor wat wij in Nederland met "geest" bedoelen, meestal in de zin van het denken. Mind is afkomstig van het O.E. gemynd = "memory, thinking, intention," Maar mind is meer dan denken in de betekenis die hier in de Agaten Tafelen gebruikt wordt. In de Tafelen wordt in navolging van het Engels, de termen Geest(spirit) en Geest(mind) gebruikt om noodzakelijk onderscheid te maken tussen twee lichamen die wel van één hoedanigheid zijn, maar met verschillende oorsprong.

Definitie

Een subtiel lichaam van Goddelijke substantie, niet planetair in oorsprong, dat de intentie van de schepping in zich draagt en zich kan handhaven op aarde in samenhang met een materieel lichaam en een ziel (of astraal lichaam). Tezamen vormen zij een drie-eenheid.

Sinds de vroeg-christelijke tijd (van af 3e eeuw na Christus) is er heftig gediscussieerd over de hoedanigheid van de geest (Heilige Geest) Al deze discussies hebben niet meer helderheid verschaft. Veel besluiten en inzichten lijken eerder ingegeven door politiek. Aanvankelijk werd de Heilige Geest gezien als een 'kracht' die de bedoeling van God overbracht. Vervolgens verhuisde deze kracht naar de Goddelijke drie-eenheid. In het Concilie van Chalcedon (451) werd de discussie (min of meer) gesloten met de tekst van de geloofsbelijdenis, waarin uitgesproken wordt dat de Heilige Geest door de apostelen heeft gesproken.
Vervolgens groeide de traditionele zienswijze dat alleen door de Kerk men deelachtig kon worden aan enig heil. Een één op één contact met God door de aanwezigheid van een Heilige Geest in ieder mens persoonlijk achtte men niet gewenst zodat de hiërarchie en macht van de Kerk als onoverkomelijk en onaantastbaar gezien kon worden. Al met al is er een rookgordijn opgetrokken over de aanwezigheid van een geest. Descartes, die aan alle beweringen en zintuigelijke waarnemingen wilde twijfelen en slechts door de ratio tot inzicht wilde komen, introduceerde een dualistische voorstelling. Hij stelde vast dat zonder enige twijfel er 'iets' is dat denkt (twijfelt) en een mechanisch materieel lichaam. Dat 'iets' wordt ingevuld met begrippen denken, ziel en/of geest. Sinds de verlichting is de geest vooral ook synoniem met het denken.

Vanaf de 19e eeuw zijn de zienswijzen uit het Hindoeïsme gemeengoed geworden (zie: H.P. Blavatsky). In verschillende esoterische scholen kunnen er afwijkende definities over bestaan (zie ook: Lichaam). In deze verhandelingen gebruik ik de aanduidingen geest(spirit) en geest(mind) om onderscheid te kunnen maken.

Geest(Spirit)

De spirit is de aanwezigheid en vertegenwoordiging van het oer-scheppende principe (God) in de mens. Het heeft geen identiteit, is onveranderlijk en is getuige, verbinder, bevestiger van alles wat een mens mag en kan doen. Na het overlijden van het materiële lichaam wordt de spirit geacht terug te keren naar zijn/haar oorsprong. De spirit verbindt zich niet met de identiteit van de persoon.

De geest(spirit) heeft volgens de definitie “van Goddelijke substantie” geen mogelijkheid direct in interactie te zijn met de materiële kant van de schepping, als consequentie van de schepping van de drie bewustzijnsgebieden (Scheppingsstraal, Bewustzijn). Een geest(spirit) kan slechts incarneren in samenhang met een ziel ( astraal lichaam). In analogie kunnen elektronen alleen rond een kern van protonen blijven hangen in samenhang met de aanwezigheid van neutronen. Door deze constructie is een mens een hologram van de hele schepping; al de drie terreinen van de schepping zijn verenigd in één lichaam- entiteit. (De verwijdering van de geest(spirit) uit het bewustzijn van gelovigen, kan ik alleen maar zien als een terreurdaad om de mensen slaven te maken van het instituut kerk met het doel macht te vergaren. De gelovige is sinds dit concilie afhankelijk geworden van de kerk om in gesprek te komen met het goddelijke en de bedoeling van zijn/haar bestaan.)

De geest(spirit) is volgens LA geconcentreerd in de ruggegraat, vlak boven het heiligbeen, maar kan wanneer er resonantie is tussen de geest(spirit), ziel en lichaam het geheel vullen en vervullen. Ik heb deze locatie (nog) niet in een andere traditie genoemd horen worden.

De geest(spirit) komt overeen met het Hindoe-begrip ãtman, een vonk van de Ene oorspronkelijke Brahman

Geest(Mind)

lokatie van de Geest in het lichaam

De mind is een subtiel lichaam met de kwalitatieve substantie van de spirit, maar het wordt gevormd door de interactie van de spirit met het mentale lichaam. Het is de vrucht van een mensenleven en is een entiteit met goddelijke kwaliteiten. Hier wordt ook naar verwezen als het Zelf of het Hogere Zelf. Al naar gelang de formatie van de geest(mind), kan deze na het overlijden van het lichaam naar verschillende plaatsen in het universum reizen en zo de kosmos van leven (bewustzijn) te voorzien (symbolen zijn de vleugels aan een zonnesymbool, veel te zien in Egypte en op de staf van Hermes). Een geest(mind) kan er voor kiezen weer te incarneren of zich in het astrale licht op te houden (vandaar dat de betekenis van “spook” voor het woord geest niet geheel onjuist is, maar de negatieve associaties maken deze interpretatie onbruikbaar). Volgens L.A. houdt de geest(mind) zich op in het gebied vanaf de rand van de aura boven het hoofd tot aan de “mentale poorten” de slapen (Eng.: the temples). De lokatie is wellicht minder relevant voor het begrip van de geest(mind), maar de vele fantastisch gevormde hoofddeksels als mijters, kronen e.a., die in alle culturen voorkomen en vooral in samenhang stonden met geestelijke (wereldlijke of spirituele) ontwikkeling, komen hiermee in een interessant en verhelderend daglicht te staan. Een ander interessant bevestigend gegeven is de aanwezigheid van een gebiedje in het brein, achter de slapen, dat bij prikkeling de persoon in kwestie in een godsbeleving brengt (gelovig of niet gelovig). (zie: hersenen)

Het gebied van de geest bestrijkt het hele gebied vanaf het heiligbeen tot de hersenstam, de twee hersenkwabben en dan door de slapen naar boven, naar de randen van de aura. Hier bevinden zich als het ware de receptoren van de mind die open kunnen staan voor goddelijk contact. Dit wordt gesymboliseerd als de staf van Hermes.

saduccus

© J.H. van Splunter 2009. Overnemen is toegestaan; bronvermelding wordt op prijs gesteld.