Pijnappelklier of Epifyse
De pijnappelklier is een kleine klier, centraal gelegen tegen het dak van de tussenhersenen, om precies te zijn aan de bovenkant van het derde ventrikel. Deze klier is zo groot als een gedroogde erwt en weegt nauwelijks 200 milligram. De biologische functie van deze klier is lang vaag gebleven en nog steeds zijn er veel vragen. Aan de andere kant wordt door esoterische bronnen veel betekenis gehecht aan de pijnappelklier. Zo heet het de zetel te zijn van het 6e chakra of de ontvanger voor kosmische invloeden. Descartes projecteerde er de zetel van de ziel, wat lang stand heeft gehouden. In het onderstaande artikel worden allereerst de biologische feiten gegeven, met daarop volgend enkele hypothesen van een meer spirituele aard.
Doorsnede van paardenhersenen, met uitvergroot de pijnappelklier
De Feiten
De werking en betekenis van de pijnappelklier zijn de afgelopen decennia pas duidelijker geworden. Nog
steeds is het volledige beeld nog niet compleet. Lange tijd werd de hypofyse als centrale dirigent
beschouwd van het endocriene systeem. Dit wordt tegenwoordig verdrongen door het inzicht dat de
hypofyse op zijn beurt wordt aangestuurd door de pijnappelklier. Deze stuurt daarnaast ook nog andere klieren aan.
De pijnappelklier bestaat uit
een paddestoelhoedje van neuronenweefsel, dat binnenin in verbinding staat met het kleurloze
hersen-ruggemergvocht. Aan de buitenzijde wordt het omvat door bloedvatenhoudend weefsel. Hormonen
kunnen dus worden afgestaan via het hersenvocht aan het hersenweefsel, of via de bloedbaan aan de rest van het lichaam.
Tevens is de pijnappelklier elektrisch in interactie met het zenuwweefsel.
De pijnappelklier maakt uit het aminozuur tryptofaan
een tweetal hormonen, serotonine en melatonine. Deze twee hormonen reguleren op hun beurt een reeks
biologische processen die verband houden met respectievelijk de waaktoestand en de slaaptoestand. De pijnappelklier
reageert op licht. Dit licht komt via de ogen binnen. Via een zenuwknoop in het bovenste ruggemerg wordt een
zenuwsignaal over de aan- of afwezigheid van licht ontvangen. Deze gevoeligheid voor licht is
in de evolutie terug te vinden in de aanwezigheid van de epifyse als 'derde' oog, compleet met ooglens, bij
sommige hagedissen. In de 10e week van de vorming van het menselijk embryo maakt de epifyse ook een reis
naar het schedeldak (fontanel), om daarna weer af te dalen naar het centrum van de hersenen boven de hersenstam.
Uit het hormoon melatonine wordt een reeks andere hormonen gefabriceerd. Bijvoorbeeld pinoline, verantwoordelijk voor met name helderziende (paranormale) waarnemingen, en 5-meo-DMT en DMT, die dromen en betekenisvolle visioenen mogelijk maken [S.B.2.blz 16].
Uit verkennende experimenten blijkt ook dat de pijnappelklier gevoelig is voor geluid. Geluid wordt eerder door de pijnappelklier geregistreerd dan door de zenuwen die het gehoorzintuig vormen! Verder onderzoek moet nog volgen.
Een andere belangwekkende ontdekking is de aanwezigheid in de pijnappelklier van kristallijne bolletjes (brain sand) in de grootte
van 100-300 nm. Deze kristallen blijken te bestaan uit calciet, apatiet en magnetiet. De eerste twee
stoffen komen ook voor in botweefsel. Magnetiet is een ijzerhoudend kristal met magnetische eigenschappen. Lange
tijd is gedacht dat de aanwezige hoeveelheid van deze kristallen verband houdt met de ouderdom, maar
recent onderzoek aan hersenen van alle leeftijden heeft hiervoor geen bewijs geleverd. Hoeveelheid en grootte van dit brain
sand kan van persoon tot persoon variëren.
De kristallen zijn piezoëlectrisch. Dit betekent dat onder mechanische druk er een elektrisch veld ontstaat. Dit vormt
wellicht een verklaring
voor de reactie van de pijnappelklier op geluid, aangezien geluid (drukgolven) drukfluctuaties veroorzaakt op de kristallen.
Een andere eigenschap is het dubbel brekend zijn van deze kristallen.
Hypothesen
Uit de waargenomen eigenschappen kan een sprong worden gemaakt naar de spirituele kant van de pijnappelklier.
De aanmaak van stoffen uit melatonine die het visionaire 'zien' en dromen stimuleren, kan duiden op de mogelijkheid dat mediteren met ogen dicht, of in de nacht, effectiever is. Melatonine wordt namelijk gemaakt onder invloed van de afwezigheid van licht. Ook bevestigt het de verbinding van de pijnappelklier met het 6e chakra.
De aanwezigheid van kristallen doet denken aan de werking van kristallen in de eerste radio's. Deze kristallen fungeerden als antenne voor het ontvangen van elektromagnetische straling. De in de pijnappelklier aanwezige kristallen hebben ieder ook specifieke eigenschappen. Volgens diverse bronnen over de genezende werking van edelstenen is af te leiden dat magnetiet bijvoorbeeld wordt gebruikt bij pijnbestrijding, calciet bij het verzachten en het oppeppen van de gevoeligheid en apatiet bij het vergroten van kennis, helder zien, openheid, tegen mentale verwarring, voor dynamisch leven.
,p> Interessant te noemen is de eigenschap van de dubbele breking van calciet. Kristallen met deze eigenschap worden gebruikt in experimenten in de quantummechanica om de 'entanglement' van deeltjes te bestuderen. Entanglement is de eigenschap dat gesplitste deeltjes op elk moment en op willekeurige afstand (nanometers of lichtjaren) toch elkaar gelijktijdig wederzijds beïnvloeden. Maakt dit het bijvoorbeeld mogelijk waarnemingen te doen over de kosmos zonder de belemmeringen van afstand?