Religie
2005, herzien jan. 2009
Elke definitie van religie leidt tot andere benaderingen. Het eerste artikel begint met het menselijk respons op de roeping van de schepping, het tweede artikel klassificeert een aantal bekende religies aan de hand van hun energie. Voor de verschillende religies wordt verwezen naar het betreffende artikel.
Religieuse beleving
Religie kan gedefinieerd worden als:
het stelsel van stellingnames
(geloofsovertuigingen) en gedragingen dat de mens, individueel of als
collectief, in staat stelt open te blijven voor de Goddelijke inspiratie,
opdat de mens, individueel of collectief, voldoet en meewerkt aan de
totstandkoming van de bedoeling van de Schepping.
Het bestaan van religie veronderstelt dat de mens niet meer automatisch voldoet aan de
bedoeling van de Schepping. Iets wat ongeloofwaardig lijkt.
Een geïnstitutionaliseerde religie kan een rol spelen in de bewustwording
van een persoonlijke spirituele missie, maar we kunnen ons ook niet aan de indruk
onttrekken dat in culturen van de afgelopen era religieuze macht en wereldlijke macht
een bedenkelijk huwelijk hebben gesloten met bewuste onthouding van kennis aan de massa.
In de laatste eeuw is de betekenis van de religieuze instituties in Europa in toenemende
mate aan het afnemen.
Spiritualiteit echter is niet verdwenen; het neemt andere, individuelere
vormen aan, geheel in overeenstemming met de visie op toekomstige
ontwikkelingen van het menszijn (Model I, II en III). Er zijn
verschillende theorieën over de afwijking van mensen t.o.v. de evolutiestroom.
Bijvoorbeeld door ongelukkig ingrijpen van buitenaardse beschavingen
(Egyptenaren, Atlantis). Misschien is de vraag hoe het komt niet zo
belangrijk meer. De schuld geven voor mogelijk wangedrag aan een
mythologische Eva of een invasie van een superieure buitenaardse
beschaving geeft misschien een verklaring, maar kan ons nooit ontslaan
van onze eigen verantwoordelijkheid door het hebben van een eigen keus.
Nu kunnen we zelf verantwoordelijk zijn voor onze stellingnames en daden.
We moeten beginnen met religie in verschillende niveaus te onderscheiden, anders komen we niet verder in het begrijpen van de geschiedenis en het gedrag van mensen hierin. Een bruikbaar model hiervoor zijn de bewustzijnsniveaus van de Template De niveaus vertegenwoordigen een toenemend bewustzijn en zijn gelabeld naar edelstenen. Hierin wordt gebruik gemaakt van het werk van L. Armin.
Stap 1, Peridoot
De natuur kent geen religie, maar is religieus. Dieren en planten hebben geen andere keus dan te voldoen aan de bedoeling van de schepping. Zo zijn de eerste mensen noodzakelijkerwijs ook geweest. Elk wezen groot of klein zal geregeerd worden door de wetten van de natuur, o.a ook eten of gegeten worden en zal zich overgeven of in competitie gaan met het beste dat het kan herkennen.
Stap 2, Amethist
Religie begint bij Amethist als sociaal systeem dat het leven regelt. Religie beschouwd door de bril van Amethist is een collectief stelsel van geloofsregels, moraal en gedrag dat de samenhang van een groep mensen waarborgt. In principe onderhoudt een religie een samenhang met de bedoelingen van de schepping, maar op dit niveau is dat niet het belangrijkste. Religie is op dit niveau niet goed te onderscheiden van cultuur. De antropoloog Durkheim erkent slechts het gegeven dat religie een sociale functie heeft. In Amethist heeft hij helemaal gelijk. Religie uit zich in de samenleving in de vorm van ceremonies (rituelen) en vieringen (jaarfeesten). Religie heeft geeft de maatschappij vorm in de vorm van systemen van straf en beloning. Dit kan tijdens het leven, maar ook in de vorm van beloning in het hiernamaals. Ander sociale door religie gevormde structuren zijn lidmaatschappen aan bepaalde groepen, die al of niet status geven, maar in ieder geval classificeren. Dit geldt ook voor rollen die aan de geslachten worden toebedeeld, soms door overerving verkregen (kastesystemen). Veel religies kennen onderscheid in rein en onrein, waardoor structuur en stratificatie in een maatschappij wordt aangebracht.
De aard van Amethist is zo dat het nogal onverdraagzaam
is naar andere consistente regelsystemen, die een bedreiging vormen
voor de waarheid en dus stabiliteit van het eigen regelsysteem.
Godsdiensttwisten en scheuringen moeten gezocht worden in het
beoefenen van religie op dit bewustzijnsniveau.
Ook als geloof als innerlijk gevoel en zekerheid in het individu niet aanwezig is,
is er de sociale cohesie van onderlinge afspraken in de groep die
iedereen er bij houdt. Zo is het, zo hoort het. Voor het kind is dit
veelal de eerste kennismaking met religie, meedoen met de ouders.
Stap 3, Amber
In Amber gaat de gelovige verder. Het is een zoeker op zoek naar dieper inzicht, studie, gebed en alle methoden die vanuit de geoorloofde regels van Amethist open staan. De monnik die zich afzondert in een klooster of de student van een seminarie. Voorzichtig worden vragen gesteld over de waarachtigheid en de diepgang van geloofsstellingen. De ruimte wordt verkend, de grijze gebieden onderzocht. Stellingnames worden getoetst en verfijnd. Studie is onderdeel van de religieuze rite.
Handelingen die een 'Amber'spiritualiteit stimuleren zijn: studie, vragen stellen, rebelleren. Amber kan de opstap zijn naar Opalen (6) of Agaten(7) niveau's van religie.
Stap 4, Robijn
Het hart, het persoonlijk geloven, ontstijgt de collectiviteit, maar religie wordt wel in de collectiviteit beleefd. Het is zeker een individueel geloven, al dan niet in de context van collectieve stellingnamen. Men heeft over het geloof echter bewust een persoonlijk standpunt ingenomen, niet intellectueel maar innerlijk, wat zich laat verwoorden als devotie, en viert dat met anderen. Het vieren is hierin essentieel. Het is de hartklop waarin men zich verbonden weet met iets hogers. De beleving van het goddelijke is met anderen. De hadj, de bedevaart van iedere gelovige moslim naar de Ka’aba in Mekka, is een Robijnen ervaring. In de Christelijke traditie is het Kerstfeest en alles wat daarom heen hangt zo'n gezamenlijk beleven. Nu de Christelijke geloofspunten eruit aan het slijten zijn, blijft het idee van de familieviering hierin als waardevol overeind. De EO-jongerendagen zijn een succes, omdat de massa en de saamhorigheid in één geloof het individu uittillen boven het intellectuele geloven naar een geloven met het hart. Met de beleving van religie in Robijn wordt het mogelijk een één op één contact te hebben met het Goddelijke als ervaring, als innerlijk weten. Voor de ‘gewone’ gelovige is geloven op dit niveau de hoogst werkelijke Gods-ervaring die vanuit de collectiviteit haalbaar is. In deze ervaring kun je instromen vanuit de Amethist. In het Robijnen moment kan de sluier tussen hoe het hoort (de sociale regel) en de persoonlijke overtuiging worden weggehaald.
Handelingen die de 'Robijnen' spiritualiteit stimuleren zijn: handelingen van devotie, vieringen en pelgrimages.
Stap 5, Topaas
Geloven is mooi, maar de consequentie dragen en praktisch iets doen is het vervolg. Liefde prediken of zwelgen in het gevoel van verbonden zijn met alles en iedereen, maar je vervolgens niet bekommeren om de behoeftige naaste, is iets wat de religieuze in Topaas niet kan overkomen. Religie is doen, religie is een werkwoord. Religie vraagt om je persoonlijke overtuigingen om te zetten in daden. Religie vraagt om wat je gelooft uit te werken in stellingnames en je eigen moraal en normen. Religie in Topaas is de aanzet tot de strijdende religie en als het niet gericht is naar binnen op de persoonlijke ontwikkeling, kan het gericht worden op de anderen. In samenhang met Amethist (vasthouden aan één cultuur) kan intolerantie, geweld en zendingsdrang in alle oprechtheid en integriteit het gevolg zijn. Saffier zou hierin een sturende rol moeten spelen.
Religie in Topaas is te zien in het ritueel en het volgen van goddelijke wetten. De joodse mizwot (613 wetten uit de Tora) zal de gelovige confronteren met de onmogelijkheid ervan. Hierover wordt gezegd dat de moeite om de wetten te volgen verdieping van het geloof mogelijk maakt. De wetten zelf hoeven geen functioneel doel te hebben.
Rituelen zouden nooit alleen maar een opeenvolging van formele handelingen moeten zijn. Ritueel zou in feite een best mogelijke daad op een gegeven moment moeten zijn. Een ritueel is een serie handelingen die een overbruggende functie hebben tussen het geziene en het ongeziene, waarin het gegeven dat het ritueel formeel is hiervor een veilige omgeving schept. "Ritual is right done action" is de korte versie van een definitie van Ronald Grimes, dat de relatie tussen ritueel en Topaas kernachtig omschrijft.
Stap 6, Opaal
We betreden nu de wereld van de mystici en de sjamanen. Religie als systeem houdt hier op te bestaan. De directe Godsbeleving is het thema. Kennis, het horen van anderen, heeft geen waarde. Direct contact, communie, in communicatie staan met het goddelijke, de persoonlijke intieme ervaring, behoort tot deze vorm van religieus beleven. Divinatie, Feng shui, of geomantie kunnen tot Opaal leiden, wanneer de Amethisten regels opgegeven kunnen worden.
Handelingen die de spiritualiteit van Opaal stimuleren zijn: meditatie, kunst maken en beleven, zijn in de natuur.
Stap 7, Agaat
Agaat kan gezien worden als het resultaat van al het voorgaand en zal leiden tot het besef over de wetten van de natuur. Religie in Agaat, als zoiets bestaat, is overgave aan deze wetten van de natuur en daardoor bevrijd worden. De kracht en rechtvaardiging van het religieuze dogma wordt hierdoor geïnspireerd, echter zonder innerlijk weten kan dit misbruikt worden in Amethist. In Agaat wordt samenwerking zichtbaar tussen onvooraardelijke overgave en kritische observatie. Een werkelijk Agaten niveau van religie is onderzoekend en maakt gebruik van alle andere kwaliteiten van de andere niveaus. Alleen maar overgave leidt tot het monddode slaaf zijn, maar overgave gepaard met een observerend en onderzoekend gedrag leidt tot een relatie met een zich steeds meer openbarende wijsheid.
Stap 8,9 en 10
De drie domeinen Groene Smaragd, Saffier en Aquamarijn zijn magisch en gaan voorbij aan de redelijke, recht door zee omschrijvingen van de vorige 7 niveaus.
Stap 8, Groene Smaragd
Groene Smaragd is een niveau waarin kenmerken te vinden zijn als
mededogen, begrip, het aanbieden van nieuwe mogelijkheden en verlossing en vergeving.
Moraal is afwezig, maar bewustzijn over plaats en tijd waarin een daad,
een inzicht, tot zijn recht kan komen. Groene Smaragd in de vorm van
goddelijke vergeving is een drijvende kracht in de christelijke kerk
geworden, naast het dogma.
Voorbeelden van religie in de Groene Smaragd zijn ook te vinden in
heiligenverhalen:
Toen Boeddha voor de eerste keer verlichting bereikte, stond hij in de
verleiding het inzicht voor zichzelf te behouden. Zijn
mededogen voor de lijdende mens echter, zette hem ertoe aan in de daarop
volgende veertig jaar zijn leer over de Weg te verkondigen.
De heilige Clemens heeft zijn naam verbonden aan vergeving
(clementia), een andere bekend volksvoorbeeld is St. Maarten.
Stap 9, Saffier
Briljante zoekers naar waarheid zijn zij en doorvorsers van de mysteriën, de Zenmeesters. Dragers van de zwarte hoed (black cap) of zwarte band. Behoeders van de juistheid van de consistente domeinen. Maar zij zijn vrij en kunnen reizen, van gedaante veranderen tussen de verschillende (amethisten) wereldbeelden. Daarom gaan zij vaak in het zwart, de niet-kleur, omdat ze overal en nergens in thuis horen. Zij zijn uitstekende rechters, staan boven de wet, maar verdedigen de wet.
Stap 10, Blauwe Smaragd
(Aquamarijn)Het niveau van de wijzen, waarin de strijdende Saffier en de mededogende Groene Smaragd ook te vinden zijn. Meesters in de diplomatie, eerder beschouwend en wachtend dan sturend.
De aard van de religies
Religie kan gedefinieerd worden als:
een stelsel van geloofsopvattingen en gebruiken die
afgestemd zijn op één of meer van de frequenties goud, zilver of platinum, of een legering hiervan
(wit goud, electrum) met het doel deze energie te vergaren, van niet-planetaire oorsprong, om hiermee
een spirituele lichaam te voeden die daarmee onsterfelijkheid kan verwerven.
Met goud, zilver en platinum worden energieën bedoeld, niet de corresponderende materiele condensaties daarvan, de metalen. Instinctief heeft men wel altijd een sterke belangstelling gehad voor deze metalen met een bijna religieus verlangen om hiervan zoveel mogelijk te hebben. Versieringen van goud, zilver of platina hebben hun weg gevonden in religeuse voorwerpen of voorwerpen verbonden met koninklijke aanwezigheid, om enerzijds gelovigen te wijzen op de spirituele functie en anderzijds om daadwerkelijk een afstemming met de bijbehorende essentie te bewerkstelligen.
Elke religie is voortgekomen uit en geinspireerd door één van de esenties, die we kennen als de edelmetalen. Voor de aard van
de edelmetalen wordt verwezen naar het betreffende artikel.
In het hiernaast gegeven schema zijn de belangrijkste religies naar hun edelmetaal weergegeven.
We kunnen zien dat het verschijnen van de religies in de volgorde platina-goud-zilver heeft plaatsgevonden. Eerst verscheen het Brahmanaisme rond 1800 v Chr, vervolgens het Judaïsme rond 1200 (met Mozes), vervolgens het Boeddhisme en het Taoisme circa 500 v Chr. De zilveren godsdiensten beginnen met het Christendom en vervolgens de Islam rond 600 na Chr. Het Katholiek Christendom pakt tevens een oude Egyptisch-Romeinse invloed op, vandaar de gouden aanwezigheid in het Katholieke Christendom. De aanwezigheid van zilver in het Judaïsme is een invloed van na de val van de Tempel van Jeruzalem in het jaar 70. Dit uit zich in het gebruik van argumentatie en discussie over de geschriften.