Resonantie

Het principe van resonantie kennen we allemaal van het natuurkundeproefje op school: zet twee stemvorken neer van gelijke stemming en sla één van de stemvorken aan. Als door een wonder zal de ander ook geluid gaan produceren. Dit principe heet resonantie.

Om dezelfde reden gaat het verhaal dat een kolonne marcherende soldaten uit de pas moet gaan lopen op bruggen. Het ritme van de in de pas lopende soldaten kan een brug in trilling brengen als de eigen frequentie ervan in stemming is met het ritme van de soldaten, met als mogelijk gevolg het in elkaar storten van de brug.

Hieraan verwant is het effect van synchronisatie. Dit effect werd ontdekt door de Nederlandse klokkenmaker en wetenschapper Christiaan Huygens (1665). Hij nam waar dat slingeruurwerken met pendels van gelijke lengte (dus gelijke trilling) hun ritmes synchroniseerden als deze niet synchroon werden opgestart. Hetzelfde effect is bekend van vrouwen die met elkaar samenwonen of andersinds nauwe omgang met elkaar hebben. Hun menstruatiecycli zullen na verloop van tijd synchroon gaan lopen.

Alles wat in het universum bestaat is in één of andere vorm van trilling. Ook van materie weten we ondertussen dat dit bestaat uit trillingen op subatomair niveau. Kleur is trilling (frequentie), geluid is trilling, vorm is trilling (zie vormkrachten). Gedachten zijn trillingen. Deze kunnen onderling en met elkaar in resonantie gebracht worden. Door subtiele veranderingen in de trillingen kan informatieoverdracht plaatsvinden.