De Scheppingsstraal

Er zijn veel modellen bedacht over het ontstaan van de schepping. In Genesis komen we er een tweetal tegen. In de Nag Hammadi Codices [J.S.] meerdere. De scheppingsstraal is in het westen geïntroduceerd door Gurdjieff. Het hieronder geformuleerde is een versie die aansluit bij moderne waarnemingen van het universum. Het mooie van de Scheppingsstraal is de consistentie met de wet van de drie-eenheid, het naadloos aansluiten bij het westers wetenschappelijk model en het bevatten van allerlei numerologische verbanden, zoals de Gulden Snede, en de wet van 3, 7 en 9. Voor een verhalende versie, klik hier

We beginnen met het uitvouwen van het schema; klik op het zwarte vlak om de animatie op te starten..

Eerst was er....; laten we het noemen God, of misschien beter HijZijHet, een knoop bewustzijn in het niets. Alle energie gebundeld in een punt. ; Het kon zich niet kennen, er was geen tijd, er was geen referentie, alleen zijn. Hoelang was dat punt daar? Het kan niet geweten worden. Eén seconde is gelijkwaardig aan een eeuwigheid. HijZijHet besloot hier wat aan te doen. Bewust zijn wordt bijzonder tegenover niet bewust zijn. In een vroege overlevering in de Islam (hadith) wordt verteld dat God tegen Mohammed zei:

"Ik ben een verborgen schat. Ik wilde gekend worden. Derhalve schiep Ik de wereld, zodat Ik gekend zou worden."

Over de werkelijke staat vóór de scheiding tussen bewust en onbewust zijn kunnen we ons geen voorstelling maken. Wij zijn zelf wezens die bestaan uit dualiteiten. HijZijHet begon met het proces van het zichzelf kennen door scheiding. In de Bijbel is de eerste scheiding die tussen licht en duisternis. Alleen een scheiding is niet voldoende; er moet ook een relatie of verbintenis bestaan tussen de gescheiden delen, opdat de één de ander kan zien. Een eenheid scheidt zich zo in drieën, de drie-eenheid. Yin, Yang en de Weg. HIJZIJHET wordt dus Hij, Zij en Het. In de scheppingsstraal is dit de tweede stap. Welke naam hieraan te geven? Gelijk aan HijZijHet is dit nog steeds abstract. Laten we het DRIE noemen. Elk woord is goed, omdat deze stap ons bevattingsvermogen te boven gaat. In de afbeelding splitst het Ene zich in blauw en rood, twee kleuren die het mannelijke en het vrouwelijke vertegenwoordigen. De witte lijn ertussen is het neutrale medium. We kunnen dit ook uitleggen als de uitsplitsing in God, de bedoeling van God en het medium waarin God de bedoeling van God gewaar kan worden. Aldus ontstaan ook tijd en evolutie en betreden we de voor ons zichtbare werkelijkheid.

Het abstracte en het zichtbare worden van elkaar gescheiden gedacht door een sluier of een ombuiging. De schepping verdubbelt zich. 3 wordt 6. Het getal staat voor het aantal wetten. In stap 4 en 5 wordt dit proces van verdubbeling herhaald. In ruimte en tijd wordt de verdichting steeds groter en de schaal kleiner. Stap 3 zijn de sterrenclusters (getalswaarde 6), stap 4 de galaxies (getalswaarde 12), met stap 5 betreden we het niveau van de Zon (getalswaarde 24).

In de volgende scheppingsstap betreden we 'onze wereld'. Tussen de Zon en de Aarde bevindt zich weer een sluier. Stap 6 is de schepping van de planeet Aarde, of planeten in het algemeen (getalswaarde 48). Hier is de tastbare materie aanwezig. De 7e en laatste stap is de schepping van manen (getalswaarde 96). Manen hebben de grootste verdichting. Een maan is alleen materie en heeft geen eigen straling. Manen kunnen slechts absorberen en reflecteren.

Er zijn dus 7 scheppingsstappen en twee sluiers. Van de drie scheppingsgebieden, kunnen alleen twee aansluitende gebieden met elkaar communiceren. Ons bevattingsvermogen op aarde reikt tot en met de sterrenclusters. Daarna kunnen we alleen in abstracte termen spreken. De natuurwetten gelden niet meer boven deze sluier.

Uit de scheppingsstraal moge duidelijk zijn waarom een dag 24 uren telt en waarom de invloed van de sterren zich laat vertalen in twaalf sterrenbeelden.

De scheppingsstraal vertelt dat HijZijHet zich verdubbelt en verdicht met elke stap.
De bedoeling (intentie) van de Schepping is daarom in elke stap ook aanwezig.
God is overal en in alles. Een boomblad heeft weet van de bedoeling van de Schepper!
Dit holistische beeld is ook op andere wijze te zien. Het trio Zon, Aarde, Maan is een analogie van de domeinen HijZijHet, de sterren, respectievelijk alles onder de Zon. De Zon kan in ons wereldbeeld een representant worden van het Goddelijke in onze uithoek van de Schepping.

Circa 500 BC is de scheppingsstraal in een meer poëtische vorm opgetekend door Lao Tse in vers 42 van de Tao te King:

Eén geeft geboorte aan Twee; Twee geeft geboorte aan Drie;
Drie geeft geboorte aan de Tienduizend Dingen.
De Tienduizend dingen keren de rug naar het donkere (Yin)
en klemmen zich vast aan het lichte (Yang);
de ledige dampen mengelen zich harmonisch.
Wat de mensen haten, is te zijn een wees, een verlatene, een behoeftige,
en toch noemen feodale koningen zich zo.
Immers: de dingen ondergaan soms door verlies vermeerdering,
soms door vermeerdering verlies.

(vertaling Dr J.J.L.Duyvendak)

In de eerste zin van dit vers wordt expressie gegeven aan de uitgaande stroom van de schepping. Vervolgens treedt de omkering op, het geschapene richt zich naar het licht. Het is interessant dat wanneer de mens beschouwd wordt, deze neergezet wordt als verdwaald en verlaten in een vreemde wereld. Dit impliceert ten minste een bewustzijn van je omgeving en een gevoel over je eigenlijke oorsprong. Sterker nog, het pleit voor het bewustzijn van de aanwezigheid van de spirit, die niet van hier is, maar hier op aarde arriveert voor ervaring en transformatie. Het 'ik voel me verdwaald' is een uiting van identificatie met de spirit.

Dit gevoel van verdwaald zijn is iets dat veel mensen zullen herkennen. In het 42ste vers van de Tao te King, legt de schrijver dit gevoel van verdwaald zijn bij de koningen. Een koning was in de oudheid in de regel een mens met de hoogste ontwikkeling. Hij werd soms ook geacht een vertegenwoordiger te zijn van het goddelijke op aarde. Nog afgezien van de mogelijkheid dat dit werkelijk zo is geweest, spreekt hier in ieder geval een bewust weten uit van de hogere herkomst van de geïncarneerde spirit.

De spirit wordt in de afbeelding voorgesteld door de kleine rode en blauwe stippen. De spirit reist van de oorsprong door de schepping heen naar hier, de Aarde, om te incarneren in een mens, zodat de uiteinden van de schepping met elkaar verbonden zijn en HijZijHet de ervaring kan hebben van de veelvoudige expressie van Hij en ZIJ.